Natuurlijk ben ik trots op mijn buurt. Er komen hier niet voor niks zoveel bezoekers over de vloer. Zeker, ik snap heus wel dat de dames achter de ramen daar voor een groot deel debet aan zijn. Maar toch: ik ben ervan overtuigd dat als die er niet zouden zijn, er nog altijd veel mensen de moeite zouden nemen om hier een kijkje te komen nemen. En dat is logisch, want dit is het oudste stukje Amsterdam en we hebben hier een keur aan schitterende gebouwen. De Oude Kerk natuurlijk. Maar ook de Stadsbank van Lening, de Waag en het Wapen van Riga aan de Oudezijds Voorburgwal, een versteend houten huis uit 1604 met een schitterende trapgevel. En dan hebben we het nog niet eens gehad over Ons' Lieve Heer op Solder, de Agnietenkapel, de Oudemanhuispoort en nog veel meer. 

Het zijn niet alleen de gebouwen, ook de bewoners en ondernemers maken van de Wallen een buurt om trots op te zijn. Want bij de slager kom je dan weliswaar voor een pondje gehakt, een praatje hoort er gewoon bij. De klokkenluider van de Oude Kerk nodigt je op een zondag zomaar uit om hem een handje te helpen. En met de buurman van de lunchroom maak je een praatje over de lantaarnpaal die gisteren omver is gereden door een vrachtwagen.