Uitkijkpost de Wallen (447): Niet rouwig

Met het afschieten van het Erotisch Centrum in Amsterdam-Zuid zijn de Wallen, na Project 1012, weer terug bij af.

Er komt een nieuw college van B&W en dat betekent altijd dat de boel opnieuw wordt opgeschud. Oude plannen verdwijnen in de prullenbak en nieuwe worden gepresenteerd. Zo was het in het verleden en zo is het nu.

Het Erotisch Centrum dat zou worden gevestigd in Amsterdam-Zuid is als de berichten kloppen, ter ziele. De eerste artikelen over een dergelijk centrum verschenen alweer vijf jaar geleden in de pers. Het prostitutiehotel zoals het toen ook wel werd genoemd, moest niet alleen een mega-bordeel worden, er moest ook andere erotisch vertier komen, kroegen, beautysalons, kappers, sportscholen, restaurants en wat al niet meer. In het najaar begon de burgemeester met het plan te leuren in diverse buurten in Amsterdam, waarbij ze op veel verzet stuitte en waarbij ze op soms bijzonder genante wijze werd afgebekt.

Het werd al snel duidelijk dat de bewoners van de andere stadsdelen zo’n instituut niet zagen zitten. Ze vreesden vooral veel overlast van de hoerenlopers. En natuurlijk van al het andere volk dat op zo’n instituut zou afkomen van rovers en dieven tot dealers en dronkaards. Laat die lui maar lekker op de Wallen zitten, dachten ze in Zuid.

Topattractie

Doel van de verplaatsing van een deel van de dames achter de ramen – let wel een deel, niet allemaal– was om de overlast in deze buurt te beteugelen. Want dat vooral de coffeeshops en de dames voor een sterk aanzuigende werking zorgen op de Wallen, zal toch niemand ontkennen. Maar ja, tot voor kort beweerde de gemeente nog op haar site: ‘De Wallen blijven bestaan.’ Dat betekent dus ook: de overlast op de Wallen door wat ooit zo prachtig “het sprinkhaantoerisme” is genoemd.

Want laten we wel wezen het was wel de bedoeling dat ook hier nog dames achter het raam zouden staan. Er werd gesproken over de helft. Dat betekent dus nog altijd een stuk of honderd. En ja, zo lang er dames achter het raam staan blijft dit een toeristische topattractie. Als je dan moet kiezen tussen de Wallen of één of ander desolaat oord aan de snelweg tussen kantoorgebouwen en een congrescentrum in the middle of nowhere, dan zou ik het wel weten. De ambiance van de feeërieke grachten trekt me dan toch wat meer. Zeker omdat hier ook coffeeshops te vinden zijn, kroegen, vreettenten en een schier eindeloze rij snoepwinkels in diverse soorten en maten.

Al met al zijn we na het afblazen van het Project 1012 zo ergens halverwege het proces en nu het stoppen van de planning van een Erotisch Centrum, dat we als buurt in de strijd tegen de overlast niet veel zijn opgeschoten. Het minimale perspectief dat er was is nu geheel achter de horizon verdwenen. Maar echt heel rouwig hoeven we er nu ook weer niet over te zijn. We hadden sowieso weinig aan die beperkte verhuizing. Bovendien zou het nog wel een jaartje of tien duren voordat het zo ver was.

De meest positieve impulsen in deze buurt komen tot op heden van instellingen als Stadsgoed NV en NV Zeedijk. Die werken gestaag door en gooien niet zoals ons college van B&W elke vier jaar de boel om. Meer steun voor die clubs is van groter belang dan al die politieke plannetjes die uiteindelijk toch niet doorgaan.

Willem Oosterbeek, Wallenbewoner, doet in ongeveer vijfhonderd woorden regelmatig verslag van het dagelijks leven vanuit de beroemdste buurt van Nederland.